Biografie van Eric Hendriks.

 

Op mijn tiende mocht ik kiezen tussen gitaarles en tafeltennis en net als mijn broertjes koos ik het laatste. Uit het gitaarboek van mijn zus, die wel de goede keus had gemaakt, leerde ik wat akkoorden en liedjes. Zoals zovelen leerde ik gitaarspelen door zelf ontdekken, van vriendjes en van platen. Ik was er zelfs trots op geen muziek te kunnen lezen en oefende urenlang op de slag van Venus om de meisjes te kunnen imponeren. Gelukkig zijn er van die eerste tien jaren geen opnamen bewaard. Het leidt wel ergens toe, maar de weg is nogal lang. Het leverde toch iets op: ik mocht het zusje van mijn zwager gitaarles geven voor vijf gulden per uur, die ik nog ving toen we al uitgebreid, zij het stiekem, verkering hadden.


 

 

 

 

Later kwam ik lieden tegen die klassiek speelden ("Wouw! Kan dat ook op een gitaar?") en leerde ik muziek lezen op de moeilijke manier. Via een cursus fingerpicking en wat gelegenheidbandjes krabbelde ik toch langzaam maar zeker omhoog. Met Gert van Schaik vormde ik enkele jaren een duo. Met hem leerde ik het samenspelen en het podiumklaar maken van repertoire. In Keulen, waar ik twee jaar heb gewoond, speelde ik ook met verschillende mensen, de meeste tijd in een duo met Jochen Torringen: Jimmy Clapton and the Mosquito.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug in Amsterdam richtte ik samen met Hans van Deelen in 1986 de folkband Windvlaag op. Daarmee heb ik op vele plaatsen opgetreden en ook enkele cd’s gemaakt — de derde is in de afrondingsfase bij het schrijven van dit stuk. In 2005 is deze band opgeheven. Gelukkig had een jonge nog naamloze Ierse band bestaande uit mensen die ik van sessies al kende en die ik allemaal zeer waardeer, versterking nodig. Vandaar dat ik nu deel uitmaak van Binneas.

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo speel ik gitaar op mijn eigen manier, met technische tekortkomingen maar soms met een vrijheid waar de bobo's nog jaloers op zijn. Maar het leukste is toch het samenspelen, in een band en op sessies. Componeren doe ik ook, dat begon al met protestliedjes in krom Engels op de middelbare school met als climax de rockmusical Bennie (1973). Als er een arrangement moet worden gemaakt keken de Windvlagers meestal naar mij en misschien kan ik daar ook voor Binneas een bijdrage leveren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In het dagelijkse leven werk ik als natuurkundige op het onderzoekscentrum van Shell in Amsterdam. Ik ben getrouwd met Bernadette, een lieve en heel sportieve vrouw. Samen hebben we twee schatten van dochters. Naast muziek, die mijn grote passie is, heb ik een sterke fascinatie voor taal. Want ik ben geen alfa en geen beta, maar een epsilon.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Hier staat nog meer over Eric en zijn familie(leven)