Biografie van Eltjo Toorn (29 januari 1955 - 2 augustus 2011).

Mijn eerste muzikale herinneringen stammen uit de tijd in Finsterwolde, dat ik 4 jaar oud was.
Mijn vader speelde "Roodborstje Tik" op de mondharmonica.
Mijn vader leerde mij fluiten, wat ik de rest van mijn leven ben blijven doen (en waardoor ik nooit goed heb leren zingen).
"Marina Marina" en "Sofietje" waren op de radio.
Ik werd ontzettend geboeid door de tune op de radio van "Berichten van Land- en Tuinbouw" gevolgd door "luisteraars..." (met een wasknijper op de neus). Ik hoorde pas 20 jaar later, dat dit de jig "The Irish Washerwoman" was.

Op 7-jarige leeftijd kreeg ik blokfluitles. Daardoor mocht ik bij opvoeringen van de zondagsschool blokfluit spelen en hoefde ik niet te zingen.

Op 9-jarige leeftijd begon ik met accordeonles, waar ik in de middelbare schooltijd mee stopte, omdat ik geen lol meer had in die Duitse walsjes en liever naar Jimmi Hendrix luisterde.

Ongeveer in 1976 hoorde ik via mijn buurman in de studentenflat in Enschede LPs van Fairport Convention, wat ik erg mooi vond en een brug was tussen de rock en de folk.
Een tijdje later vond ik in de platenuitleenbibliotheek de LP Chieftains-5, wat ik heel apart en helemaal te gek vond.
In 1978 ging ik voor het eerst op vacantie naar Ierland en belande op het Folkfestival in Lisdoonvarna. Alle bekende traditionele Ierse muzikanten uit die tijd kwamen daar, zoals Christy Moore, Chieftains, De Dannann, The Russel Family, Liam O'Flynn, Stockton's Wing en Andy Irvine, waardoor ik toen echt helemaal verkocht was.

Inmiddels had ik mijn piano-accordeon na jaren weer uit de kast gehaald om te proberen, of Ierse muziek daarop te spelen was. Speelbare muziek was moeilijk te vinden en ik moest het min of meer weer opnieuw leren. Het kwam in een stroomversnelling, toen ik begin 1981 in Amsterdam op een Workshop van "Mokum Folk" bij Karel Bontekoe met anderen kon samenspelen. Eerst ook met trad. Nederlands en Frans, etc.

Ik leerde op een sessie Egon Kraak (viool, later inspirator van Dieb van "Rapalje") kennen en later, toen ik met Egon in een kroeg speelde, Sonja Trouw (viool, nu O'Brien en beheerster van het "Boghill Centre" bij Lisdoonvarna) en we begonnen de trad. instrumentale band "Stendelaar". In "Stendelaar" speelde ik accordeon, omdat er al een hele virtuose blokfluitspeler (Jos Hindriks) meedeed en omdat ik met de bassen voor de accoordbegeleiding kon zorgen. Naderhand leerden we ook Thony kennen en hij ging in 1986 meespelen. "Stendelaar" viel in 1987 uit elkaar doordat de leden zich verspreiden over de Aarde.

Van 1991 tot 1994 speelde ik in "Buskers" op accordeon, tin whistle, mandoline en 1-rijer trekharmonica, waarmee we de CD "Kilshannig" opgenomen hebben. Een jaar na mijn vertrek wegens huiselijke drukte, werd deze band opgeheven en gingen 3 mensen verder met "Kilshannig" (beetje verwarrende naam), waar later Geert bij kwam.

In 1995 vroeg Peter Rechsteiner me om met zijn nieuwe band "Shannon" mee te doen (met accordeon, 1-rijer trekharmonica en tin whistle). Hiermee speelde ik tot 1998.

Daarna speelde ik alleen maar in sessies en muzikantenfeesten en ontmoette zo Thony weer na zijn muzikale winterslaap, leerde Eric kennen in de "Mokum Folk" Samenspeelmiddag in Amsterdam (hij bleek net als ik in Monnickendam te wonen en had hem al wel eens in de bus zien zitten). Ondertussen leerde ik de Monnickendammer violist Geert kennen, o.a. door een gezamenlijke "Buskers/Kilshannig" reunie optreden. Egbertien leerde ik voor het eerst kennen in 2000 op het Midzomerfeest in Siegerswoude.

Geert was 1 van de 2 initiatiefnemers van de Ierse Sessie in Café "1614" in Monnickendam, die in november 2002 begon. Eric en Thony waren ook trouwe bezoekers en Egbertien was er ook een paar keer. Af en toe gingen we met Thony, Eric en Geert wat thuis spelen. Toen Egbertien aan Geert eind 2004 vroeg om iets op te starten, lag het voor de hand, dat Thony en ik ook mee zouden doen en dat Eric ook mee ging doen, toen hij vrij kwam uit "Windvlaag".
We kunnen wel stellen, dat "Binneas" geboren is in "1614".

Ik was begin 1980 begonnen om Ierse en andere West-Europese volksmuziek te leren spelen op de piano-accordeon. Accordeon is niet zo'n makkelijk instrument om Ierse dansmuziek op te spelen. Je hebt maar 5 vingers en een heleboel toetsen, waardoor je heel goed de vingerzetting uit moet zoeken, anders zijn die deunen met zoveel snelle nootjes niet te spelen. Ik had mezelf een eigen vingertechniek aangeleerd. Workshops voor Iers op dit instrument waren er ook niet. Pas 2003 woonde ik de workshop van Gerry Murray (van "Shantalla") bij in het Ierse weekend van "Stichting Volksmuziek Nederland". Hij heeft een compleet andere vingertechniek als ik. Door wat ik van hem gezien heb, zijn een heleboel moeilijke loopjes toch speelbaar geworden. Nu hoef ik mijn eigen vingertechniek niet af te leren, maar ik kan zijn techniek invoegen. Ik kan nu weer jaren vooruit om het te leren. In "Binneas" blijk ik toch vooral tin whistle en trekharmonica te spelen.

Na de "Stendelaar"-tijd was ik me geleidelijk meer toe gaan leggen op de tin whistle. Dat instrument ligt me eigenlijk beter. Je hoeft niet voor elke deun een vingerzetting uit te zoeken en het is heel direct, omdat je het aanblaast.

Ook geleidelijk was ik 1-rijer trekharmonica in G gaan spelen. Een heel groot deel van de Ierse deunen past hier niet op. Daarom heb ik sinds 2001 een 2-rijer in D/G. Doordat er onder 1 knopje 2 tonen zitten, is het vingerwerk minder lastig, dan op de piano-accordeon, maar het kunnen vinden van de noten is lastiger. Als je dit instrument eenmaal beheerst, dan is het aanleren van nieuwe deunen makkelijker dan op de accordeon.

Mijn mandoline had in in 1980 op het Waterlooplein gekocht en mezelf geleerd om het te bespelen.

Ondertussen heb ik ook nog veel gevolksdanst, waaronder Iers, Nederlands, Frans, Bretons en Engels. Dit omdat ik dat gewoon leuk vind, maar ook om de dansmuziek beter te kunnen begrijpen en te kunnen spelen, als ik weet hoe er op te dansen.


 

Zie ook mijn persoonlijke website als hobbymuzikant.

In 1996 begon ik de Internetsite "Traditional Celtic Music & Dance in Nederland", welke ook een "Agenda" bevat.

Zie "eltjo.org" voor al mijn websites.


De foto met low D-whistle is gemaakt door Martin Mens tijdens een geimproviseerd optreden op de "Claddagh Ledendag" in Vlaardingen op 2003-10-12.
De andere 3 foto's zijn gemaakt door Miranda Kahlman tijdens de sessie in "The Celtic Inn" in Purmerend op 2005-02-13.